برگزاری چهار انتخابات به صورت همزمان با توجه به تجربه‌ی نا‌خوش‌آیندی که از برگزاری انتخابات پارلمانی ۲۸ و ۲۹ میزان به خاطر داریم، دسته کردن تبر به ساق درخت نوپای نظام مردسالار مبتنی بر انتخابات است.

کمیسیون مستقل انتخابات اعلام کرده است که به تاریخ ۲۹ سرطان سال آینده، چهار انتخابات را به صورت همزمان برگزار خواهد کرد. بر مبنای این فیصله، انتخابات ریاست جمهوری، انتخابات شورای ولسوالی‌ و شورای ولایتی و انتخابات پارلمانی ولایت غزنی در یک روز برگزار می‌شود. برگزاری همزمان چهار انتخابات اگر ناممکن نباشد، بسیار دشوار خواهد بود.

قانون شورای ولسوالی هنوز تدوین نشده است. مضاف بر آن، برای تأمین مصارف شورای ولسوالی در بودجه‌ی ملی، بودجه‌ای تعریف نشده است و به تبع آن، بر مبنای آخرین مصوبات، به اعضای شورای ولسوالی‌، دستمزدی اختصاص داده نشده است. در وضعیتی که قانون شورای ولسوالی مدون نیست و بودجه‌ای برای شورای ولسوالی اختصاص نیافته است، برگزاری انتخابات آن، چگونه می‌تواند ممکن باشد؟ فارغ از تدوین نشدن قانون شورای ولسوالی، آیا یک گروه قابل توجه برای مناصبی که دستمزد ندارد، نامزد شده و در یک فضای رقابتی پول مصرف خواهند کرد؟ پاسخ به این دو پرسش یک «نه» ی روشن و بزرگ است.

برگزاری همزمان چهار انتخابات برای کمیسیون مستقل انتخابات و ظرفیت و تجربه‌ای که افغانستان به صورت کل در امر برگزاری مهم‌ترین مصداق مردم‌سالاری دارد، اگر نه ناممکن که بسیار دشوار است، حتا اگر برخی اصلاحات در راستای تغییر رهبری کمیسیون، بالابردن ظرفیت عملیاتی و بهبود شیوه‌ها و راهکارهای تخنیکی نیز تا آخرین مورد اعمال شود، کمیسیون مستقل انتخابات توان برگزاری همزمان چهار انتخابات در یک روز را ندارد.

واقعیت این است که حکومت افغانستان و کمیسیون مستقل انتخابات در به میان آمدن این وضعیت، عملا دخیل و مقصرند. کمیسیون و حکومت در یک تصمیم ناقض مفاد قانون اساسی و قانون انتخابات، انتخابات پارلمانی ولایت غزنی را به سان جزیره‌ای جداافتاده از بدنه‌ی افغانستان، تغییر داد و به تأخیر انداخت. قانون شورای ولسوالی، به دلیل سوء مدیریت، هنوز تدوین نشده است و مضاف بر آن، به دلیل سهو‌های مدیریتی حکومت و کمیسیون، انتخابات ریاست جمهوری به تأخیر رفت.

برگزاری چهار انتخابات به صورت همزمان با توجه به تجربه‌ی نا‌خوش‌آیندی که از برگزاری انتخابات پارلمانی ۲۸ و ۲۹ میزان به خاطر داریم، دسته کردن تبر به ساق درخت نوپای نظام مردسالار مبتنی بر انتخابات است. پس از هفده سال و سپری شدن چندین انتخابات و به تبع آن، کاهش اعتماد و باور مردم به سلامت انتخابات و ناتوانی در جلوگیری از تقلبات و سوء مدیریت‌ها، اکنون به مرحله‌ای رسیده‌ایم که باید آخرین توان، درایت و همت به کار برده شود تا نبض نظام سیاسی مردم‌سالار، بیش از این تضعیف نشود. بحران احتمالی که پس از برگزاری احتمالا ناکام چهار انتخابات به صورت همزمان روی دست افغانستان می‌ماند، نَفَس اعتماد جمعی به پروسه‌های بزرگ و مهم ملی چون انتخابات را به شماره خواهد انداخت.

دیدگاه بگذارید

avatar
  مشترک شدن  
اطلاع رسانی کن